Eşregülasyon Nedir ve Neden Önemlidir?

Eşregülasyon, bir sinir sisteminin başka bir sinir sistemi üzerindeki sakinleştirici etkisidir. Biz insanlar, diğerlerinin huzurundan bazen kelimesiz şekilde etkileniriz.

Bu kavram yeni değildir; bir annenin bebeğinin ağlamasını ona sarılarak sakinleştirmesi en bildiğimiz eşregülasyon örneğidir. Yetişkin hayatta da bu mekanizma işlemeye devam eder.

Bebek kendi duygusal fırtınasını tek başına sakinleştiremez; bakım veren, kendi sakinliğini ödünç verir. Bu ödünç zamanla iç sese dönüşür, çoğuna bildiğimiz 'öz yatıştırma' dediğimiz şey burada doğar.

Yetişkin olmak eşregülasyon ihtiyacımızı bitirmez; sadece şekil değiştirir. Şartlar zorlaştıkça en bağımsız insan bile başkasının huzuruna ihtiyaç duyar.

Güvenli bir insanın yanında olmak, tek başımıza bulamadığımız bir zemini bize sunar. Bu yüzden terapi, yalnızca konuşma değil, ilişkisel bir düzenleme alanıdır.

Eşregülasyon yüz ifadeleri, ses tonu, nefes ritmi ve beden duruşları üzerinden aktarılır. Çoğu sinyal bilinçli farkındalığımızın dışında çalışır.

Bu yüzden 'nasılsın?' sorusuna kelimeyle verilen cevap bazen bedenin verdiği cevaptan farklıdır. İyi bir dinleyici her iki cevabı da duyar.

Her ilişki eşit düzeyde düzenleyici değildir. Bazı ilişkiler bizi daha çok harekete geçirirken, bazıları daha çok dinlendirir. İkisi de gereklidir, dengede olması önemlidir.

Bazı ilişkiler ise sürekli aktivasyon üretir. Bu ilişkiler kötü demek değildir, ama sinir sisteminizin dengesini sürekli bu ilişkilerle kurması zamanla yorar.

Kendinize soracağınız soru: kimin yanında geçen birkaç dakika sonra kendinizi daha merkezli hissedersiniz? İşte o ilişkiler sisteminize değer katar.

Eşregülasyon bir bağımlılık değil, sağlıklı bir karşılıklı bağımlılıktır. İnsan, bağlantıyla şifalanan bir varlıktır; bu çok eski bir hakikattir.

Yalnızlık bazen dinlendirir, bazen yaralar. Farkı anlamak için yalnız kaldıktan sonra başka biriyle buluştuğunuzda sisteminizin nasıl hissettiğine bakın. Cevap oradadır.